วันนี้

 

กูทนมึงมามากพอแล้ว...ทนมามากแล้ว----เสียงใครคนนึงพูดออกมา

...?...

 

คนอย่างมึง....ควรจะอยู่คนเดียว...-----เสียงของคนเดิม

 ...?...

 

มึงบอกหิวข้าว  กูไปหุงข้าว ล้างจาน  เก็บกวาดบ้าน..มึงไม่ช่วยกู ไม่ถามกูสักคำ

ว่ากูเหนื่อยไหม....

กูให้มึงทำให้แค่นี้   มึงไม่อยากทำก็บอกมาตรงๆ  

ที่กูทำเนี่ย...กูอยากได้อยู่คนเดียว กูก้อเลยทำ มึงไม่อยากได้ ก้อไม่ทำ

กูทำเพราะกูอยากได้คนเดียวใช่ไหมเนี่ย...มึงไม่อยากได้กะกูเลย

 

กูทนมึง มานานแล้ว  ต่อไปนี้กุจะไม่ทนอีก

กูจะคิืดถึงแต่ตัวกูเอง  จะไม่คิดถึงมึงก่อนอีกแล้่ว

 

ฯลฯ

 

 

 

 

เมื่อวาน .....

          ในขณะขับรถ

                    เค้าไม่ไหวแร้วนะ....เหนื่อย ขับไม่ไหวแร้ว  จะหลับแล้ว......1

                    ค่อย ๆ ขับไปก้อได้ค่ะ....ขับช้า ๆ .....2

                    ....ง่วงจัง....1

 

            มาถึงบ้าน

                   1.....ล้มตัวนอน

                    2.....ตัวเค้าอยากไปหน้ามอจัง...

                    1.....อืม ไป!

 

            หลังจากไปหน้ามอกลับมา

                     1...(กำลังจะล้มตัวนอน)....

                      2....หิวข้าวจัง (ปวดหลังด้วย)

                      1....เ๋ด๋วเค้าล้างจานให้นะ  แปปนึง เหนื่อยอ่ะ มากด้วย

                      2...อืม

 

            5 นาทีต่อมา

                     2...ลุกไปล้างจาน

                      1....ไปไหน

                       2...ล้างจาน  หิวข้าว

                       1....ไม่ต้อง  เด๋วเค้าล้างเอง  ไปนอนเหอะ  เด่วเจ็บอีก (ยังไม่ได้หายใจเรย)

                        1....เสร็จแล้วมากินข้าว (เอากับข้าวมาจัด แกอาหารใส่จาน เรียบร้อย)

 

                         2...รดน้ำต้นไม้เสร็จ  มากินข้าว

                          1.....หลับเพราะเพลียมาก  หลับเปนตายยย  

 

 

ก่อนหน้านั้น

 

                1.....ล้างจาน  หุงข้าว  ก่อไฟ 

                 2.....ทำความสะอาดบ้าน  ทำกับข้าว

 

               ผิดที่ 1....ไม่เคยเก็บ กวาดบ้าน  ไม่ทำความสะอาด ทำแต่ให้่รก ให้สกปรก 

      ไม่เหนใจคนอื่น   ไม่ห่วงคนอื่น   เหนแก่ตัวมั่ก มาำก  เรื่องจึงเปนเช่นนี้

 

                เหนื่อยเหมือนกัน   แต่ไม่ได้ทนอยู่   อยู่เพราะใจมันรัก  แต่จะไปเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องทนอยู่

รักกันมาก  แต่ไม่เข้าใจกัน  คำพูดที่เค้าพูดทุกคำ  เราเก็บเอามาทะเลาะได้เสมอ  แต่ไม่เคยมองคำพูดตัวเอง

ที่มักจะพูดจาทำร้ายอีกฝ่ายเสมอ    แล้วใครที่ไหนเค้าจะทนได้   

                 ผิดเองที่เรา   จบกันไป   ผมก้อไม่โทดใครหรอก 

                 ยอมรับในสิ่งที่ได้กระทำ 

                 ยอมให้จบ....ทั้ง ๆ ที่ไม่อยากให้เปนแบบนั้น 

                 เจ็บ  เจ็บทั้งกาย  ทั้งใจ   

 

 

 

............................จบ...........................................

งานย่า 52 ยามเย็น ๆ

posted on 29 Mar 2009 14:57 by orchids-world

 

ไปเท่วมากว้อยยยย   ทั้ง ๆ ที่ต้องอ่านสอบ

 จำเปนต้องไป   ไม่จำเปน ....ก้อไม่ไปหรอก

ขี้เกียจ....ไม่มีตังด้วย   ไปก้อต้องขอค่ารถชาวบ้าน

 ฝนแมร่ง.....เสือกตกอย่างหนัก

กรูส์ ....เปียกหมดทั้งตัว  เดินหนาวไปตั้งสองชั่วโมง

น้องกรูส์เรยมารับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า.....ห่า  กรูส์เปนไข้

เปลี่ยนเสิ้อผ้าเสด  แม้จะยังสั่น  แต่ไม่ยอมอยู่เฉย

 ไปหาถ่ายรูปมาฝากชาว exteen กัน

 

ถ่ายมาทำไมฟร่ะ......แต่ก้อยังถ่าย  รูปนี้ก่อนปิดถนน  เพราะเราไปเร็ว เรยยังไม่ปิด

อันที่จิง  ตั้งใจจะถ่ายโคมไฟน่ะ   ให้มันดูอาร์ต ๆ   แต่ไม่รุว่ามันอาร์ตรึป่าว  ใครช่วยวิจารณ์หน่อย

 

ก็อย่างที่บอก  ว่าฝนเพิ่งหยุด ร้านก็เรยปิดหมด  สภาพเปนอย่างนี้อ่ะ  แร้วนายแบบก็  หน้าโห๊ดด  โหด

หุหุ   เสือใหญ่.....มาแร้วว้อย  เสื้อน้อยหลบไป

 

 

รูปนี้....กล้ายิ้มแร้วว้อย   ฉากหลังเปนฉากที่สวนสัตว์โคราชจัดขึ้น  อลังการดี  ตอนกลางคืนสวย

ไว้วันหลังจะถ่ายตอนกลางคืนมาให้ดู  (ถ้าได้ไปอีกนะ เพราะไม่มีเวลาแร้ว) ตอนนี้เริ่มมืดแร้วแหละ

 

ลานย่า....ยามเย็น   ไม่ว่ากี่โมง  ที่ตรงนี้ก้อมีคน  ขนาดเที่ยงคืนยังมีคนมาไหว้ย่าเรย

อยากจะบอกว่า...ใครมางานย่า แร้วไม่ได้มาไหว้ย่า   แสดงว่ามาไม่ถึง  ศักดิ์สิทธิ์นะ  อย่าลบหลู่

 

ประตูชุมพล.....มีความสำคัญอย่างไรก็จำไม่ได้   แต่มันก็สำคัญแหละ  อิอิ  เป็นคนโคราชยังไงวะเนี่ยย

แต่เค้าว่ากันว่า  ใครที่เดินผ่านประตูนี้ 1ครั้ง จะได้แฟนเปนคนโคราชอ่ะ   แต่เราเดินผ่านหลายรอบแร้ว

ไม่ได้แฟนเปนคนโคราช สักกะคนเดว   รูปนี้ถ่ายเอาความอาร์ตอีกอ่ะ  อาร์ตบ้างไหมเนี่ย

 

 ถ่ายเอาความอาร์ตอีกอ่ะแหละ  เหนว่าร้านน่ารักดี  แต่ไม่น่ามีรถบ้านั่นมาบังร้านเรย เสียวิวหมด

 

เคยฟังเพลง หรือเคยดูเพลงโคราชป่ะ   มาดูสิ  มีทุกวัน   เสน่ห์เมืองโคราชแท้ ๆ เรยแหละ

ภูมิปัญญา และวัฒนธรรมพื้นบ้านด้วยแหละ   ควรอนุรักษ์ไว้ให้ลูกหลานได้เห็น  ตอนนี้ก็มีที่เดวที่แสดงอ่ะ

 

รูปนี้ไม่มีอะไร   ถ่ายเอาความอาร์ต  แต่ไม่รุอาร์ตอ่ะป่าว

 

เปนไงบ้างน้า   อัพคราวนี้  จะมีใครเม้นบ้างป่าววะ    ครั้งนี้อัพซะนานเชว  ย

ถ้าใครอยู่โคราช  หรืออยู่จังหวัดใกล้เคียง  พอมีสะตุ้งสะตัง  ก็เข้ามาเที่ยวงานได้นะคร้าบบบ

ถ่ายรุปมาให้ดูน้อยไป  เพราะฝนยังตก  เรยไม่มีอะไรให้ถ่ายน่ะ   งานมีวันที่ 23มีนา -3เมษาทุกปีคร้าบ

 

เศรษฐกิจแบบนี้  มาเที่ยวเมืองไทยกันเถอะคัฟ  เศรษฐกิจไทย จะได้ครึกครื้นน

 

 

และแล้วก็มาถึงวัน วันที่เธอต้องไป ใจปวดร้าว แทบแตกสลาย
ก็รู้ยังรักเธออยู่ แต่ไม่รู้จะห้ามยังไง ต้องปล่อยไป ถ้าใจสุดจะรั้ง

เพราะเธอเข้ามาเปลี่ยน เปลี่ยนความเป็นฉันแล้วทุกสิ่ง มันไม่จริงที่เธอจะจากไป
หัวใจเจ็บปวดแค่ไหนไม่มีใครรู้ ต้องเก็บไว้อยู่ลึกข้างใน อีกนานไหมอีกเมื่อไรถึงจะลืมเธอ

จะผ่านคืนนี้ยังไง ข้างกายไม่มีเธออยู่ อยากบอกให้รู้ฉันคงต้องตายถ้าขาดเธอ
อยากกอดเธอไว้นานๆ อีกสักครั้งก่อนจะจาก มันทรมานแทบจะขาดใจ

บอกฉันหน่อยได้ไหม ก่อนที่เธอจะจากไป ก่อนที่ลมหายใจฉันจะสิ้นสุดวันนี้
เคยรักฉันบ้างไหม อยากจะถามครั้งสุดท้าย ก่อนคืนวันอันโหดร้ายจะมาถึง
บอกฉันหน่อยได้ไหม ว่าทำไมต้องหลอกฉัน ถ้าไม่รักก็บอกกันตั้งแต่วันนั้น
อย่าฝันจะได้หัวใจ

จะผ่านคืนนี้ยังไง ข้างกายไม่มีเธออยู่ อยากบอกให้รู้ฉันคงต้องตายถ้าขาดเธอ
อยากกอดเธอไว้นานๆ อีกสักครั้งก่อนจะจาก มันทรมานแทบจะขาดใจ

บอกฉันหน่อยได้ไหม ก่อนที่เธอจะจากไป ก่อนที่ลมหายใจฉันจะสิ้นสุดวันนี้
เคยรักฉันบ้างไหม อยากจะถามครั้งสุดท้าย ก่อนคืนวันอันโหดร้ายจะมาถึง
บอกฉันหน่อยได้ไหม ว่าทำไมต้องหลอกฉัน ถ้าไม่รักก็บอกกันตั้งแต่วันนั้น
อย่าฝันจะได้หัวใจ

 

 

 

 

จบไปแร้ว....รักของเรา

 เหลือไว้เพียงความหลัง.....

 ตอนนี้....หัวใจกำลังเจ็บปวด

เหมือนฝัน....แค่ฝัน   ฝันไป  ใช่ไหม

ทำไมความฝัน  มันช่างยาวนาน

ความเจ็บปวด  ไม่จางหาย

สุดท้าย  เธอก็เลือกเค้า

เพราะเรา.....เพราะเรา  เราเปนคนมาทีหลัง

 

 

เจ็บ   จนเกินจะทน

 

TT_______________________TT'